กรณี"เขายายเที่ยง" ต้องบอกว่าเรื่องมันแดงมาตั้งแต่สมัยกัดกันเองแล้ว
ความจริงก็ปรากฏชัดอยู่แล้วว่าไม่มีสิทธิ์ไปปลูกบ้านอยู่ตรงนั้น สมควรออก
จากที่ปัญหาโดยด่วน แต่ไม่ทราบว่า โง่หรือหลงผิดคิดว่าตำแหน่งใหญ่โต
จะช่วยได้ รอจนเสื้อแดงไปแฉอีกรอบ ยังหน้าด้านออกมาแถ-ลงว่าจะปฏิบัติตามกม.
โธ่เอ๊ย หากคืนที่เสียตั้งแต่วันที่ไอ้สงค์ฟันดำมันปูด เรื่องก็คงจบไปนานแล้ว
ชาวบ้านคงทำใจได้ว่าเอาละวะ คนเรามันพลาดกันได้ ได้ที่หลวงคืนแล้วก็แล้วกัน
(ชาวบ้านน่ะเขารู้จักคำว่าอโหสิกรรม เว้นแต่ไอ้พวกจริยธรรมสูงลิบลิ่วน่ะ ไม่เคยได้ยิน
คำำๆนี้) แต่นี่ไม่ทำ พอถูกยกกลับไปตั้งไว้ในที่สูงอีก ก็คิดว่าปลอดภัยแล้วสิท่า
ใครจะไปคิดว่าจะมีวันนี้ วันที่องคมนตรีถูกจับมาแก้ผ้าขึงพืดให้ชาวบ้านเย้ยไยไพ
ยังๆ ยังไม่ยอมคืน โยกโย้เพราะคิดว่ามีพาว สั่งได้ทุกองค์กร รอป่าไม่ชี้ขาด
ที่ควรจะคืนกลับไม่คืน แล้วเป็นไง มีแต่อัยการกะศาลละม้างที่สั่งได้ นี่ป่าไม้
เขาก็ออกมาชี้แล้วว่า ไม่มีสิทธิ์ ต้องคืนอย่างเดียว
มันคุ้มไหมเนี่ย ยื้อจนเขาออกมาตบหน้าอีกฉาดใหญ่ ทำอะไรไม่รู้จักคิด
เมื่อข้างหน้าเห็นเป็นกำแพงเหล็ก ก็น่าจะต้องถอย หนอยดันคิดว่ามีอำนาจทลายกำแพงได้
วิ่งเอาหัวชนเล่นซะงั้น ไม่ใช่แค่หัวร้างข้างแตก แต่เลือดชั่วจากหัว มันกระเด็นเลอะ
ไปทั้งห้องเลยเชียว เรียกว่าคนในทำเนียบ(องคมนตรี) ก็มีอันเปรอะเลือดชั่วไป
กันจนถ้วนทั่ว ยิ่งดิ้น ยิ่งช่วยกันเช็ดเลือด มันยิ่งเลอะจนเห็นชัดล่ะคราวนี้
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น