น้ำตาร่วงดวงใจใครรับได้
สุดที่ใจจะรับกับความเขลา
สั่งลงโทษโกรธแค้นอย่างไม่เบา
คิดเพียงเขาไม่ยินยอมแลพร้อมใจ
ผิดเพียงไหนไยยึดเอาชีวิต
มาลิขิตติดตมสมควรไหม
ฆ่าคนตายทั้งคนพ้นโทษไป
เพียงแค่ไม่เคารพพบความซวย
สิบแปดปีที่หายกลาบเป็นบาป
จะติดคราบอาบสกปรกมาฉกฉวย
ไหนคุยว่าจะรักษาพาเอออวย
ให้ผองทวยราษฎร์ปลื้มทำลืมเลือน
ผิดแค่ไหนไยโทษจึงโหดนัก
ต้องให้รักสุดใจใครจะเหมือน
ห้ามแต่ตัวหัวใจไม่สะเทือน
มันจึงเกลื่อนด้วยแค้นมาแทนกัน
แค่ภาษาพาติดคุกไม่สนุกนัก
แล้วยังจักกักไว้ทำลายฝัน
คนต่างด้าวท้าวต่างแดนคนเหมือนกัน
ไยจึงผันโทษให้ไทยไม่ยอม
โอกาสที่จะสร้างทางสงบ
คือต้องลบความใจดำ...ย้ำถนอม
รักษาความปรานีไม่ปนปลอม
ไม่งั้นงอมด้วยความชังวอนฟังคำ
การกักขังไม่ได้ทำให้ความไม่เข้าใจและความเกลียดลดน้อยไป
รังแต่จะเป็นที่บ่มเพาะความแค้นและความเกลียดชัง เราขังอาชญากร
เพราะเขาเป็นอันตรายต่อสังคม
ทำไมไม่เอาคนที่ผิดกฎหมายนี้ไปทำประโยชน์ต่อสังคม
ไปทำงานตามโครงการก็ได้ มีตั้งเยอะแยะ ให้เขาเห็นว่ามันดีอย่างไร
ใจเขาอาจจะอ่อนโยนขึ้น จนอาจเปลี่ยนมารักได้
การกักขังรังแต่จะทำให้เกิดความแค้น หากมีลูกมีหลาน คิดว่าเขาจะ
สอนลูกเขาว่าอย่างไร เขาจะบอกคนอื่นๆว่าเขาโดนติดคุกเพราะอะไร
คนฆ่าคนตายยังต้องดูว่าเขาไตร่ตรองไว้ก่อนหรือเปล่า
คนเตรียมระเบิดไประเบิดคน หากทำสำเร็จไม่ใช่คนคนเดียวที่จะตาย
แต่คนอีกจำนวนมากอาจพลอยซวยตายไปด้วย หรือไม่ก็บาดเจ็บ
เมื่อทำไม่สำเร็จเพียงเพราะผิดพลาดบกพร่อง กลับยกคำฟ้อง ทั้งๆ
ที่มองเห็นเจตนาอยู่ ยกมาไม่ได้หมายความว่าเท่ากัน แต่อย่างน้อย
เจตนาก็สำคัญ การลงโทษคนเพียงเพราะคำพูดมันเกินไป ถ้าเขา
พยายามทำร้ายก็ไปอย่าง