จินตนาการ

การตายของเอกยุทธ เมื่อ ตำรวจว่าเป็นการ"อุ้มฆ่า ชิงทรัพย์"
มันก็น่าจะจบ แต่ไม่จบเพราะดันมีทนายฝั่งโน้นออกมาเล่าเป็นฉากๆ
ว่าเป็นการอุ้มฆ่าทางการเมือง เลยชักสงสัยเหมือนกันว่ามันวางแผนกันเอง
แต่เกิดผิดพลาดเพราะดันมีคนขับที่โลภและสุมไว้ด้วยความแค้น

เพราะพฤติกรรมน่าสงสัยที่ทำไมแจ้งความหายเร็วผิดปกติ
แล้วครั้งแรก ทำไมคนขับถึงบอกว่าต้องการหลบไป พอถูกสอบหนักๆเลยรับสารภาพ

เอาใหม่ลองจินตาการดูมั่ง เริ่มตั้งแต่ไปนั่งสุมหัวกันวางแผน
ไอ้คนรถก็รู้ จ้องมานานแล้วด้วย พอสบโอกาสคาดว่า
ถ้าทำอะไรตอนนี้ ไอ้ทนายคงไม่สงสัย เพราะคงกะว่า
ให้หายตัวไปสักพัก ทนายจะได้เป็นคนตีปี๊บเอง แต่ที่คนขับไม่รู้คือ
เขาตกลงกันว่าหากไปถึงที่หมายเรียบร้อยให้ติดต่อทนายมา
แต่นี่ผ่านกำหนดไปแล้ว เงียบหายไป ทนายถึงได้รีบแจ้นมาแจ้งความ
เพราะมันผิดปกติ

แต่ถ้ายอมรับไปตรงๆว่าที่รู้สึกผิดปกติที่มันหายตัวไป ก็จะดูมีพิรุธ
เลยตีขลุมเล่าเรื่องใหม่มาใส่ความฝั่งเรา

หลักการสอบอาชญากรรมบอกหลายทีแล้ว ว่าเขาต้องดูว่า
การตายครั้งนี้ ใครได้ประโยชน์ คนนั้นแหละทำ

งานนี้คนได้ประโยชน์แน่ๆคือคนขับรถ....... ได้เงิน
คุณทักษิณจะไปได้ประโยชน์อะไร จากการตายของมัน
รัฐบาลยิ่งเสียหาย เป็นโจทย์กันอยู่ ใครๆก็ต้องพุ่งเป้ามา
อีกอยากถ้าคนมีอำนาจทำ หรือคนในเครื่องแบบทำ
รับรองไม่เหลือหลักฐานให้ตามได้ นี่ฝังเอาไว้ตื้นๆแท้ๆ
นักฆ่ามืออาชีพ เขาไม่ทำกันหรอก

ถ้าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่อยากฆ่านะ ต้องจ้างคนมายิงหัวมันต่อหน้าฝูงชนด้วย
แล้วก็หนี ลอยนวลไป ใครจะไปรู้ว่าใครสั่งฆ่า เพราะมีคนอยากฆ่ารอคิว อีกเพียบ

สรุปว่า จินตนาการน่ะ ใครๆก็ทำได้ เพียงแต่มันสมเหตุสมผลหรือเปล่าก็เท่านั้น
จินตนาการเก่งๆ ก็ไปเขียนหนังสือขายแล้วสิ จะมาวิ่งเป็นทนายให้คนเลวอยู่รึ

หัวอกเมีย

ผัวใครใครก็รัก ผัวตายทั้งคน ก็ต้องหาคนผิด ไม่เถียง
แต่ต้องไม่ลืมว่า ถ้าคุณคิดว่าผัวปฏิบัติหน้าที่ของทหาร
คือปราบอริราชศัตรูจริง แล้วตายในหน้าที่ โดนข้าศึกทำให้ตาย
คุณจะเรียกร้องเอาผิดกับใคร จะให้ไปหาคนที่ฆ่าผัวคุณจากที่ไหน

แต่นี่สามีคุณลากปืนลากรถถังออกมาล้อมปราบประชาชนมือเปล่า
แล้วเกิดตายไป คุณจะเอาอะไร อยากให้ตั้งให้สามีคุณเป็นวีรบุรุษหรือ
วีรบุรุษน่ะ ต้องให้คนอื่นตั้งให้ ประชาชนเขาเห็นด่วย แต่เชื่อว่า
ประชาชนที่รู้ความจริงว่าสามีคุณทำอะไรบ้างก่อนตาย แล้วทำไมไปตายตรงนั้น
เขาคงรับรองให้สามีคุณเป็นวีรบุรุษไปไม่ได้

เสียใจน่ะเสียใจได้ แต่การออกมาหาแพะ มันไม่ได้ช่วยให้สามีคุณดูดีขึ้นมาได้
หากผลสืบออกมาว่าใครฆ่าสามีคุณ คุณจะรับได้ไหม และจะออกมา
ขอโทษคนเสื้อแดงที่คุณสงสัยไหมล่ะ

เบื้องหลังกษัตริย์.....

หวายตั้งชื่อกระทู้ให้หวาดเสียวเล่นซะงั้น ไม่ได้เขียนกระทู้นานๆ กลัวคนลืม อิอิ
มัวแต่ดูซีรีย์เกาหลีทั้งวันทั้งคืน ไม่ทราบว่าสมาชิกท่านอื่นๆดูกันอย่างไร
แต่โดยส่วนตัว ดูไปก็คิดตามไปด้วยเสมอๆ เลยได้เจออะไรหลายๆอย่างที่น่าสนใจ

ล่าสุดดูเรื่องราชินีอินซูที่เคยฉายในทรูนะคะ แต่ขี้เกียจตามดูแต่ละตอน
เลยเป็นคนไม่ดี สั่งแผ่นผีมาดูซะงั้น ผิดนะคะ แต่ถึงขั้นโกงชาติหรือเปล่าไม่ทราบ
เป็นละครย้อนยุค แต่ที่ประทับใจคือตอนที่ราชินีอินซูเขาสอนลูกที่เป็นกษัตริย์ว่า
"เบื้องหลังของกษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่และเก่งกล้า ย่อมต้องมีเหล่าคนที่ทำงานเก่งและดี"
คงไม่มีกษัตริย์องค์ที่จะเก่งได้ด้วยตัวของพระองค์เองล้วนๆ ต้องมีคนที่คอยหนุนอยู่เบื้องหลังเสมอ

นึกๆดูก็จริงนะคะ ไม่ต้องกษัตริย์หรอก ใครก็ตามที่มีหัวโขน มีตำแหน่งใหญ่โต หากคนรอบข้างไม่ดี
ไม่คอยช่วยงานอย่างดี เห็นว่าพังกันเป็นแถบ ตัวอย่างมีให้เห็นอยู่มากมาย ไอ้ประเภท ช่วยเจ้านายจนตกต่ำเนี่ย

อีกข้อคือ หากมีลูกน้องเลว ฉ้อราษฎร์ บังหลวง กอบโกยแต่ผลประโยชน์ส่วนตน
แล้วเจ้านายทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ทำตาบอดมองไม่เห็นซะงั้น จะเชื่อได้ไงว่าเจ้านายเป็นคนดี

หนังเกาหลีดูให้ดีเถอะค่ะ ดูแล้วคิดจะสนุกกว่าดูผ่านๆไปเยอะเลยทีเดียว
แนะนำเรื่องดีนะคะ ได้ข้อคิดหลายอย่างที่เอามาเล่าไม่ได้ อิอิ ไปหาดูกันเองแล้วกัน

จะทำอย่างไรดี หากต้องทำประชามติ

เมื่อวานบังเอิญได้ฟังรายการวิทยุของวีระ ธีรภัทร อันที่จริงก็เลิกฟังไปนานแล้ว
แต่เมื่อไหร่ที่ขึ้นรถ เบื่อเพลง ก็จะกดหาสถานีอื่นๆไปเรื่อยๆ พอดีไปเจอรายการนี้เข้า
เป็นช่วงคนโทร.เข้ามาก็เลยหยุดฟังเช็คกระแสสักหน่อย

ระยะหลังๆนี่วีระเปลี่ยนไปเยอะค่ะ มีเหตุมีผลมากขึ้น (เรื่องด่ารัฐบาล) แต่เท่าที่ฟังช่วงสั้นๆ
คนที่โทร.เข้ามายังบ้าบอเหมือนเดิม เรื่องที่ได้ยินคือมีคนโทร.เข้ามาถามว่า
"การแก้รัฐธรรมนูญ มันจะทำให้ข้าวหอมราคาถูกลงไหม" อ๊ะ เรื่องน่าสนใจเลยฟังต่อ
พลางคิดในใจว่าแล้วมันเกี่ยวกันอย่างไร(วะ) ก็พอดีวีระเขาให้พูดต่อ แหมทีนี้ไอ้คนโทร.มา
ก็ได้โอกาส ใส่ใหญ่เลยว่า รัฐบาลมัวไปวุ่นเรื่องแก้รัฐธรรมนูญ ทำไมไม่แก้ปัญหาปากท้อง
ของชาวบ้าน วีระเขาตอบว่า รัฐบาลเขาก็ต้องทำไปพร้อมๆกันอยู่แล้ว ไม่มีรัฐบาลไหนหรอกที่ทำ
เรื่องใดเรื่องหนึ่งเป็นอย่างเดียว ที่นี้ไอ้คนโทร.ก็โวยต่อ ซักไปได้ความว่าบอกว่าเป็นเกษตรกร
ทำนาทำสวนยางอยู่ที่สุรินทร์ ตอนนี้ไม่พอกิน เข้ามาขี่ซาเล้งขายของในกทม.

แล้วก็เริ่มสับสน บ่นว่า ความเป็นอยู่เดี๋ยวนี้ลำบาก พืชผลการเกษตรตกต่ำ(อ้าว เมื่อกี้เมิงเพิ่ง
บอกว่าทำไงข้าวหอมราคาจะถูกลง)ไปๆมาฟังได้ความว่า รัฐบาลไม่ควรแก้รัฐธรรมนูญ
เพราะมันไม่เกี่ยวกะปากท้องของชาวบ้าน ฮั่นแน่ จับได้แระ กะจะโทร.มาด่าเรื่องแก้รัฐธรรมนูญ
ที่ตัวไม่เห็นด้วยกะการแก้เท่านั้นเอง

เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะคะ ทำอย่างไรที่จะให้คนทั่วๆไป เห็นด้วยกับการแก้(หากจะใช้วิธี
ขอประชามติ) เพราะเท่าที่ฟังดู หากคนที่โทร.มาเป็นชาวบ้านจริงๆก็น่าห่วง พวกนี้ไม่เข้าใจ
ไม่รู้เรื่อง หากมีใครไปเป่าหู ยุงยงแม้นเพียงน้อยนิด ก็อาจจะออกมาVote No หรือ No Vote เอาได้ง่ายๆ
เผลอๆ ไม่ออกมาลงประชามติ ไอ้ที่พยายามจะตีความกันว่าต้องมีมาลงถึง 24ล้านคน
ก็กลายเป็นเรื่องยากทันที

ไม่เข้าใจ

เมื่อคืนหลับไปด้วยความงุนงงสงสัย หลังอ่านทวิตเตอร์เจอ แอร์สายการบินสารภาพว่าตัวเองคลั่ง
มันเกิดอะไรขึ้นในประเทศนี้ ความโกรธความเกลียดที่ใครเพาะขึ้นในจิตใจคนร่วมชาติ ที่เป็นไปได้
ถึงเพียงนี้ ไม่เข้าใจจริงๆ

จริงอยู่ที่คนธรรมดาย่อมมีอารมณ์มีความแค้นเคืองได้ แต่ที่ไม่เข้าใจคือ แค้นอะไรกันนักหนา
โกรธเกลียดนักการเมือง มันเป็นเรื่องปกติ แต่เคยถามตัวเองไหมว่าโกรธเกลียดเขาเพราะอะไร
เขาทำอะไรให้เดือดร้อนนักหรือ

คุณทักษิณเคยเป็นนายกรัฐมนตรีที่ชนะการเลือกตั้งมาอย่างถล่มทลาย แล้วถูกปฏิวัติไป
เรื่องก็น่าจะจบ แต่ที่ไม่จบเพราะมันมีคนที่ไม่ยอมให้จบ คอยจุดกระแสปลุกเร้าให้เกิดความเกลียดชัง
อยู่ตลอดเวลา ที่สำคัญมันได้ผลสำหรับคนบางจำพวกด้วยสิ โกรธเกลียดลามปามไปถึงลูกถึงเมียเขา
ไม่คลั่งแล้วจะเรียกว่าอย่างไร

เคยถามตัวเองไหมว่าโกรธเกลียดเขาเพราะอะไร เขาทำอะไรให้เดือดร้อนหรือ
หรือเพียงเพราะเขาบอกว่ามันเลว แล้วเคยหยุดคิดไหม ว่าที่ว่าเลว เลวอย่างไร
มันกระทบอะไรตัว ถ้าหากว่าตัวเองเป็นพวกค้ายา เป็นพวกเสียตำแหน่ง
เป็นพวกถูกกลั่นแกล้ง ก็พอเข้าใจได้ แต่นี่ดูๆไป ก็มีแค่พวกที่ถูกสุมให้เกลียด
โดยไม่ลืมหูลืมตา หาเหตุผลไม่ได้ แล้วความเกลียดมันก็เข้าไปทำร้ายจิตใจตัวเอง
เผลอๆอาจทำร้ายหน้าที่การงาน มันเกิดอะไรขึ้น

ทำไมไมคิดว่าคนส่วนใหญ่เขาไม่ได้คิดอย่างนั้น คนส่วนใหญ่เขาถึงได้เลือกพรรคที่เกี่ยวข้อง
กับคุณทักษิณมาเป็นรัฐบาล ครั้งแล้วครั้งเล่า เป็นความจริงที่พิสูจน์ได้ด้วยจำนวนคะแนนเสียง
ที่ได้รับมาในทุกครั้งที่มีการเลือกตั้ง

เอาเถิด สมมุติว่าคุณทักษิณผิดจริง ตามข้อกล่าวหา(ที่ยังพิสูจน์ไม่ได้ของพวกที่ปฏิวัติล้มอำนาจเขา)
เขาก็แค่ผิดในฐานะนักการเมือง คนที่เชื่อว่าเขาผิดจริงก็แค่สั่งสอนให้รู้สำนึกด้วยการไม่ไปลงคะแนนให้
(ซึ่งพวกนี้ก็ใช้สิทธิ์นั้นอยู่แล้ว) เรื่องง่ายๆแค่นี้เอง แต่ที่ต้องทำต่อไปคือยอมรับให้ได้ว่า คนส่วนใหญ่
ของประเทศนี้เขาไม่ได้คิดอย่างพวกคุณ พรรคพลังประชาชน พรรคเพื่อไทยถึงได้ชนะจนจัดตั้งรัฐบาลได้ทุกครั้ง

หากพวกคุณบอกเกลียดเพราะเขาโกงกินประเทศ มีคนอีกหลายคนเลยที่คุณควรโกรธเกลียด หากเพียงคุณเปิดใจให้กว้าง
แล้วลองคิดดูบ้างว่ามีใครบ้าง แต่แปลกคุณกลับทำมองไม่เห็น ทำเป็นไม่รู้ กลับมาพกความโกรธ เกลียดไว้ที่คนๆเดียว
แล้วยังลามปามไปยังครอบครัวเขา มันน่าสงสัยจริงๆ สงสัยว่าต่อมรับรู้ ชั่วดีของพวกคุณมันถูกทำลายไปแล้วหรือไร

อยากบอกเป็นครั้งสุดท้ายว่า "ความเกลียด ไม่เคยทำร้ายใคร นอกจากตัวคนเกลียดเอง"

ก็รู้นะว่ามันไม่จบ

เห็นออกมาถามกันให้เซ็งแซ่ว่า ไอ้คนที่คิดว่าถ้าฆ่าทักษิณแล้วมันจะจบหรือ
ไม่รู้หรือไง ว่าความคุกรุ่นนี้ไม่เกี่ยวกะทักษิณ ต่อให้ตายไปวันนี้พรุ่งนี้ ก็ใช่ว่า
ปัญหาจะจบ เรารู้เขาก็รู้ แต่ทำไม พยายามกันจัง ทำมา 4-5 ครั้งที่รู้ๆ และที่ไม่รู้อีกไม่รู้กี่ครั้ง

โธ่ตอบง่ายๆ ถ้าเรารู้ว่ายิ่งคุณทักษิณตาย แผ่นดินยิ่งระอุ จะเป็นคนสั่งหรือไม่ก็ตาม
คนเขาก็เชื่อไปเกือบร้อยเปอร์เซนต์แล้ว ว่าเป็นคนสั่ง แล้วทำไมยังมีความพยายาม
ที่จะทำอยู่อีก คำตอบคือ ก็มัน แค้นอ้ะ

อะไรว้า ไล่ลงจากตำแหน่ง ไล่ออกไปนอกประเทศ ก็ยังไม่ลืมกันเสียที ขยับนิดขยับหน่อย
ก็ตกเป็นข่าว หากมาใกล้ๆประเทศไปหาไม่ลำบาก ก็ยังอุตส่าห์ถ่อไปหา ไปพบกันมืดฟ้ามัวดิน
ไอ้เรารึอยู่ตรงนี้ แค่แวะมาทักทายกันบ้างก็ยังไม่มา เรียกให้มา เกณฑ์ให้มาก็ยังไม่ค่อยจะยอมมา

อย่ากระนั้นเลย ฆ่าแม่งเลยดีกว่า เรื่องจบไม่จบไม่สำคัญแต่มันคงทำให้หายแค้นบ้างละวะ

รัฐบาลแห่งชาติ

รัฐบาลแห่งชาติ (ชาตินี้ล่ะค่ะ ไม่ใช่ชาติหน้า)

เรียกร้องกันจังว่าอยากให้มีรัฐบาลแห่งชาติ  ความคิดนี้ไม่ใช่เพิ่งมี มีนานนม
สมัยบิ๊กจิ๋ว ก็เฝ้าแต่ร้องเรียกหา มาสมัยเสธ.อร้ายยยย ก็อยากให้มีอีก

งั้นลองมาดูกันทีรึว่า ทำไมต้องการกันนัก เอา เป็นแบบในความคิดของพวกรักชาติก่อน
พวกที่รักชาติขนาดหนัก ย่อมเห็นว่า การที่บ้านเมืองแบ่งเป็นฝักเป็นฝ่าย ทำงานกันลำบาก
เพราะจะหยิบจะจับอะไร ก็ติดขัดไปเสียหมด หากมีรัฐบาลแห่งชาติ แปลว่าไม่มีฝ่ายค้าน ฝ่ายรัฐบาล
สมัครสมานกลมเกลียวกัน มองประโยชน์ของชาติเป็นที่ตั้ง อะไรที่เป็นประโยชน์ก็ไม่คอยคัดค้าน
ขัดแข้งขัดขา เห็นไหมคะดีออก

เอ แล้วจะทำไงดี ให้มีรัฐบาลแห่งชาติ จะให้ลอยลงมาจากฟ้าก็คงไม่ได้
เพราะประชาคมนานาชาติ เขาไม่ยอมรับ และที่สำคัญขัดกับรัฐธรรมนูญ
เพราะรัฐบาลตามรธน.ว่าไว้ว่าต้องมาจากการเลือกตั้ง นายกรัฐมนตรีต้องได้รับการโหวตในสภา
ต้องสังกัดพรรคการเมือง และต้องเป็นสส. เพราะฉนั้น ไอ้ประเภทลอยลงมาหรือ
มาจากค่ายทหาร หรือมาจากการปฏิวัติ ล้วนจะไม่เป็นที่ยอมรับทั้งจากประชาชนและนานาชาติ

ทีนี้จะทำไงดี ไม่ยากหรอกค่ะ ถ้ารัฐบาลแห่งชาติหมายถึงว่าหยุดตีกันสักพัก
มุ่งแต่ประโยชน์ชาติ แทนที่จะไปเรียกร้องฝั่งรัฐบาล ที่ถูก ต้องไปเรียกร้อง
จากฟากฝ่ายค้าน ว่าถ้ารักชาติจริง ให้ร่วมมือร่วมใจ นำพาประเทศออกไปให้พ้นวิกฤต
อย่ามัวแต่จ้องจับผิดตีสำนวนไปวันๆ อะไรที่เป็นประโยชน์ ต้องร่วมมือร่วมใจ ไม่ใช่คอยแต่ค้านตะพึดตะพือ

ต้องไม่ลืมว่ารัฐบาลนี้มาอย่างถูกต้อง ได้รับเสียงจากประชาชนให้มาจัดตั้งรัฐบาลบริหารประเทศ
ดังนั้นการโค่นล้มเพื่อจะจัดตั้งรัฐบาลแห่งชาติ มันตลก และไม่สมเหตุสมผล
ดังนั้น การคิดจะมีรัฐบาลแห่งชาติ เพราะอกหัก แพ้เลือกตั้งจึงไม่เป้นวิถีทางแห่งประชาธิปไตย

เรามาเรียกร้องฝ่ายค้านกันดีกว่า ร่วมมือร่วมใจกับรัฐบาลนี้ อีก3ปีครบเทอม
ลงเลือกตั้งใหม่คงกระเตื้องขึ้นมาบ้าง ดีกว่า ตีรวนแบบนี้ จนคนเขาเบื่อ
ไม่เลือกเข้ามากวนในสภาอีก ละก็จบกัน